PAS GEWOGEN

Watou

Ge ziet mensen op het Watouplein. Ze zeggen
dat vieze wolken schone zomers bedreigen.
...

[ lees het hele gedicht ]

#0754

Wij wandelen over water.
Verdrinken doen we nooit.

#0753

Zoveel bloemen als gij verdient, kan ik u niet geven.
Dus geef ik wat woorden - die verwelken niet.

#0752

Er vallen woorden op de sporen - tussen
treinverbindingen door, maar niet tussen ons.

#0751

Hoe kunnen we schakelen tussen elkaar
zonder kortsluiting?

#0750

Dit is een ijkpunt dat ooit
het keerpunt zal worden genoemd.

#0749

Soms is het alsof een deur ons
het venster op de wereld ontneemt.

#0748

Wanderlust - of hoe we de wereld
ontdekken in de diepte van de medemens.

Dieper

Durft u dieper kijken dan het oppervlak?
...

[ lees het korte stukje ]

#0747

​Hoe onze woorden te zwaar
wegen, zelfs na veel 
wikken.

#0746

​De hemel heeft geen kunstlicht nodig
om helder te zijn vandaag.

#0745

​Nu de stilte uw oren verdooft,

zegt ge beter niks meer.

#0744

​Als we nu eens stoppen met altijd maar garen te spinnen,
dan kunnen we weer een samenleven weven.

#0743

Op het water zijn onze gesprekken
oeverloos.

#0742

Ik zie mensen die naar mensen kijken zonder te zien.