PAS GEWOGEN

#0529

Tot ziens, zegden we tegen de dag. We voelden
elkaars glimlach in het donker, omarmden
de zachtheid van lakens en huid.

#0528

De hoofdstad van de smaak heeft een
ochtendadem. Vannacht braakte ze de mensen uit,
die haar zwaar op de maag liggen.

#0527

Zij kwam hem tegemoet en omgekeerd, zonder
dat er van moeten sprake was.

#0526

We verwachten honger naar de bal en
dorst naar winst vanavond.

Vaste grond

Met twee voeten staat ze in het water, in een ondergelopen goot die te diep lijkt om gewoon goot te zijn tussen stoep en
...

[ lees het hele stukje #poëtischproza ]

Uit het oog

Wat uit het oog was, was niet
uit haar hoofd. Wat niet uit haar hoofd
...

[ lees het hele gedicht ]