PAS GEWOGEN

#0403

De wind in deze
herfst zucht als een lentebries
naar de bladeren.

#0402

Zullen we af en toe een oogje
dichtdoen - of beter nog: eens knipogen?

#0401

U ziet hier de tijd passeren die u zometeen
niet meer bijbenen kan. Draal nog maar wat.

Vurige tongen

Mag de herfst glimlachen,
nu het haardvuur knispert.
...

[ lees het hele gedicht ]

#0400

Laten we dwalen, zonder te verdwalen
in het zoeken naar wat niet te vinden is.

Verhelderend

Je bent klaarwakker in de donkere nacht. Vanuit je bed kijk je door het raam. Zonder sterren aan de
...

[ lees het hele stukje proza ]